گنجشک به خدا گفت : لانه کوچکی داشتم آرامگاه خستگی ام، سرپناه بی کسی ام بود. طوفان تو آن را از من گرفت. کجای دنیای تو را گرفته بودم؟
خدا گفت : ماری در لانه ات بود، تو خواب بودی. باد را گفتم لانه ات را واژگون کند. آنگاه تو از کمین مار پر گشودی!!!
چه بسیار بلاها که از تو به واسطه ی محبتم دور کردم و تو ندانسته به دشمنی ام برخاستی.
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و یکم بهمن 1386ساعت 13:49 توسط غلامرضا كاظميدينان
|
